Bugün 10 Kasım kaç 10 kasım geçer bilmiyorum. Ben çok 10 kasımlar gördüm şu 48 senelik hayatımda ilk 10 Kasımımda herkes ağlıyordu. Yollarda arabalar kornalarını bağırtıyordu. Annem ve babam ayağa kalkıp selam duruyordu. İlk 10 kasımımda neden ağladıklarını ilk okula başladığımda fark ettim. Sınıfıma ilk girdiğimde evimizdeki Atatürk yine sınıfımızın baş köşesinde yine oradan mavi çakmak çakmak yanan gözlerle bana bakıyordu.
İlk okumamı onun gözlerine bakarak söktüm. İlk şiirimi onun gözlerine bakarak ezberledim. Neredeydi Atatürk? Neden bizi görmeye gelmiyordu ? Bir gün öğretmenime sordum. Nerede Atatürk dedim. Erten Öğretmenim yüreğimizde dedi. Çok düşündüm. Çok uzak sandığım Atatürk aslında bize çok yakınmış. Tam buradaymış. En hissettiğimiz yerde yüreğimizde…
Bugün yine sirenler çaldı. Bugün yine görevimin başındaydım. Bugün daha mı farklıydı insanların bakışları daha mı özlem doluydu. Gözlerde yaş dimdik duruyorlardı atamızın karşısında.. Bugün sen yeniden karşımızdasın bak yine bizde buradayız der gibiydi herkes…
İçimiz burkulmuş bir an gözüm küçük bir çocuğun gözünetakıldı. Bana bakıyordu. Sert bir bakış hissettim. Biz basın mensupları çekim için duramıyorduk. Görev icabı en önemli görüntüleri o andaki ifadeleri yakalamamız gerekiyordu. Fark ettim o çocuğu sert bakışlı bana bakarken niye durmuyorsun diyordu sanki.. Gözlerimi çevirdim . Görevim vardı.
Çekimleri fotoğrafları almaya devam ettim. Herkes ağlamaklı gözlerde yaş sert bakışlarla dimdik duruyorlardı. Tekrar gözüm sert bakışlı çocuğa baktı. Gözlerindeki yaşları silmek için bile kımıldamadan bir Atatürk’e bir bana bakıyordu. İstiklal marşı başladığında dimdik duruşu ve o ince titreyen sesi ile Korkmaa diye söylemeye başladı.
İşte o an o sert bakışlı çocuk da gördüm atayı işte o an bakışlardaki anlamı çözdüm. Çalış öğün ve güven diyordu Atatürk’üm. İlk okul sıralarında bana bakarken ki gözleri ile …
Yüreğimdeki özlem yüreğimdeki yaşlar sel oldu aktı bugün .. Bugün 10 Kasım Atatürk ‘üm.. Kaç 10 Kasım geçerse geçsin sen bu yürekte ilelebet yaşacaksın.
Bizler her 10 Kasımda yüreği burkulan yüreğindeki alevin kor ateşin hiç sönmeyen yangını ile her 10 Kasımda tekrar alevlenen bir milletiz. Biz Türkler asla ölmeyen sonsuza kadar yaşayan Atasına minnet duygularını her 10 Kasımlarda bir dakikalık saygı duruşu ile ödemeye çalışıyoruz. Teşekkür etmeye çalışıyoruz. Her 10 Kasım saat 9’u 5 geçe geçmeyen o dakikaları yaşarız. Dik duruşumuz ile Atatürk’ümüze duyduğumuz saygıyı dile getirir o bir dakikalık ayağa kalktığımız zaman…
O bir dakika ne kadar önemli olduğunu bilir her Türk evladı…. Eğer Türkiye Cumhuriyetinde yaşıyor isen her nefesinde özgürce nefes alıyor isen ve bugün özgürce konuşabiliyor ve her söylediklerinin arkasında durabiliyor isen ve sen bugün bir kadın isen ve oy kullanıyor özgürce istediğin mevkide yürüyebiliyor isen sen hey çocuk bugün hakların ve hatta adında bayramın var ise bugün o bir dakikalık saygı duruşunda olmak zorundasın. Bu memleket bugün bu zamana gelebildiyse dünkü çocukların eseridir. Çok yaşa Atam … Asla unutulmayacaksın… O bir dakikalar birleşti yüreğimizdeki ATATÜRK’TE .. Bizler senin eserin olarak her daim seninleyiz…
SEN ÖLMEDİN SONSUZA KADAR BİZİMLESİN….
