Bu topraklar çok şey gördü.
Savaşlar…
İç çatışmalar…
İdamlar…
Darbeler…
Muhtıralar…
Göçler…
Devalüasyonlar…
Kısa geçmişimize baktığımızda sürekli olaylarla örülü tarihe sahip olduğumuzu görüyoruz. En başından en sonuna kadar da ekonomik bunalımların peşimizi bırakmadığı da aşikâr. Ekonomik tedbir konusunda da bu ülkenin vatandaşları hem bilgili hem de mağdur.
Kemer sıkıp ses çıkarmayan Tek Millet! Tek Yürek!
Nisan ayı açlık ve yoksulluk sınırı belirlendi. Takip etmeyenler için belirteyim.
Açlık Sınırı 17.725,19 TL
Yoksulluk Sınırı 57.736,78 TL
Asgari Maaş 17.002,12 TL
Dört kişilik bir aile için kısaca bir hesap yapalım. Malum Yalova’da yaşıyoruz. Hesabımızı da ona göre yapalım.
Kira ücretlerinin başlangıcı 8000 TL
Doğal Gaz ortalama 500 TL
Elektrik ortalama 250 TL
Su ortalama 150 TL
İnternet ortalama 350 TL
Telefon giderleri en alttan hesaplarsak 500 TL
Apartman aidatı 100 TL
Mutfak masraflarının ortalamasını bile alamıyoruz. Her saat başı fiyatlar değişiyor. Ben size söyleyeyim en iyi ihtimal yine 9000 TL
Kalan: Eksi 1.847,88 TL
Yine Borçlandık!
Tasarruf tedbirleri olarak da yemeğimizden ve iletişimimizden keseceğiz. İtibarımızdan daha önemli olduğu için çocuklardan kesinti olmaz. Her şey onlar için.
Mesela
Simit 12,5 TL
Çay 5 TL
Etti mi sana 17,5 TL
Dört Kişilik bir aile için tek öğün 70 TL. Üç öğün de 210 TL
Otuz gün olarak hesaplayınca 6.300 TL
Aile Planlaması bu işte…
Bütün bunların yanında emeklilerimizin maaşı da 10.000 TL
Allah Rahmet Eylesin.
El – Fatiha!
Tabii bir de şöyle bir durum var. Kafeler dolu, alışveriş merkezleri dolu, lokantalar dolu, oteller dolu, orası dolu, burası dolu, dolu da dolu…
Değil mi?
Değil Güzel Kardeşim!
O yerlere baktığında giden hep aynı kişiler. Memleketimin zengini aldı başını gitti, arkasına bile bakmadı. Memleketimin asgari maaşlısı da geriye doğru gitti, gözleri arkada kaldı. Orta sınıf zaten yok artık. Bitti. O dolu olarak nitelendirdiğimiz yerlerde de bu zenginlerimiz var. Eskiden haftada bir gittikleri yerlere haftada üç kere dört kere gidebilir konuma geldiler. Tatilleri yapanlar da onlar. Üzerlerine en lüks kıyafetleri alanlar da onlar. En iyi arabalara binip, pudra şekeri çekenler de. Kısacası asgari ücretli cama ekmek banmaya devam ediyor. Onlar tasarruftan hiç ayrılamadılar ki! Ses çıkarmadan üç çocuk yapan bile oldu. Allah bağışlasın.
Sonuç…
Öyle bir şey yok. Benim güzel halkım cevap vermeyi sevmiyor. Cevap verse, geleceğini göremiyor. Her şey bambaşka bir yola eviriliyor.
Sosyal Devlet
Sosyal Belediyecilik
ARANIYOR!
Sevgi ve Saygılarımla
Kubilay Özer
