SELDA’CA ”Hayat bize rağmen değil, bizimle güzel”

Hayat…
Bazen bir fincan kahvenin dumanında saklanan umut, bazen de unuttuğumuz sabırdır. İnsan yaşadıkça fark ediyor: Acele eden hep biziz. Hayat ise bir köşede kollarını bağlamış sakin sakin izliyor; “Ne telaş ettin yine be usta?” der gibi.

Son günlerde herkesin dilinde aynı soru: “Ne olacak bu gidişat?”
Ekonomi, gündem, siyaset… Bir yanda artan fiyatlar, diğer yanda bitmeyen acı haberler. Ama ne olursa olsun, insan yine sabah yüzüne soğuk suyu çarpıp güne başlıyor; çünkü hayat, tüm zorluklara rağmen devam etmek gibi kötü bir alışkanlığa sahip.

Ama yine de güzel.

Neden mi?
Çünkü hayat, bazen bir çocuğun ansızın gülen gözlerinde gizlidir.
Bazen pazarda “abla sana taze taze” diye uzatılan bir domateste, bazen dolmuşta yanına oturan teyzenin “Sen bana torunumu hatırlattın” cümlesinde…
Bazen de mesaj kutusuna düşen tek bir “Nasılsın?” kelimesinde.

Duygusal tarafı böyle de, gelelim işin mizahına…

Hayatın en komik yanı, bizim plan yapma ısrarımızdır.

Plan yaparız:
“Yarın erken kalkacağım.”
Hayat fısıldar: “Tabii tabii… Alarmı ertele, sonra konuşuruz.”

“Bu ay para biriktireceğim.”
Hayat güler: “Market fişlerini saklamayı sakın unutma.”

“Artık hiçbir şeyi kafama takmayacağım.”
Hayat: “Bir dakika kardeşim, senin için üç adet yepyeni problem hazırlıyorum.”

Yine de şikâyet etmeyeyim…
Hayat işte böyle. Biraz oyunbaz, biraz cilveli, biraz kaprisli. Ama onu güzel yapan da tam olarak bu karışım zaten. Çünkü hiçbirimiz aynı anda hem ağlayıp hem gülmeyi bu kadar ustaca başaramayız; bunu bir tek hayat yapar, biz de ona eşlik ederiz.

Bugünlerde hayat zor mu?
Evet.
Yorucu mu?
Kesinlikle.
Ama bir yanıyla hâlâ umut, hâlâ mucize, hâlâ nefes…

Ben şöyle bakıyorum:
Hayatımızı güzelleştiren şey büyük başarılar değil; küçük, minicik mutluluk duraklarıdır.

Bir çayın buharı.
Bir sokak kedisinin omzuna sürtünmesi.
Bir dostun “Ben buradayım” demesi.
Ya da hiç beklemediğin anda gelen bir gülümseme.

Son söz… Selda’nın dediği gibi:
“Hayat bizi sürekli sınasa da inadına yaşayacağız.”

Çünkü biz, her düşüşten sonra ayağa kalkmayı bilen bir milletiz.
Biraz espriyle, biraz inatla, biraz da kalbimizin sesiyle…

Ve unutmayalım:
Hayat düzelmiyorsa, biz onun mizahını yaparız.
O ağlatırsa, biz güleriz.
O yorarsa, biz çay koyarız.

Çünkü hayat bize rağmen değil, bizimle güzel.

Selda Gülçiftçi Avcıoğlu

18.11.2025 / Yalova